Καταθέσεις ψυχής με....Χαμόγελο

(Για την άϋπνη γνωστή-άγνωση φίλη μου,

ελπίζω να μην σε ρίξω πολύ ψυχολογικά απλά μιας και συζητούσαμε χθές και στο υποσχέθηκα ορίστε το πρώτο μου κείμενο)

«Χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά»..
Μια φράση αρκετή για να χαθείς στο νόημά της..Απλή..Περιεκτική.. Απίστευτα δυναμική..

«Τα πάντα ρει» λένε..Τα πάντα αλλάζουν..τρέχουν…οι καταστάσεις δεν υπακούν σε δεδομένα αλλά σε ανατροπές ..και σε αφήνουν εκεί..στην άκρη του δρόμου σου να προσπαθείς να μαντέψεις ποιο θα είναι το επόμενό σου βήμα..Ένα συνονθύλευμα αισθημάτων, σκέψεων, ονείρων, ελπίδων και επιθυμιών για το μέλλον..όλα τόσο δικά σου και τόσο ξένα παράλληλα..τόσο κοντά σου και τόσο μακριά..

«Χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά»..ναι…στα λόγια εύκολο..ναι υπακούει στη λογική..ναι..έτσι πρέπει..ναι..σου αξίζει..Όμως..(πάντα ένα όμως..)..όμως χάνεται..είναι αδύναμο και ασυμβίβαστο όταν αντικρούεται τα θέλω σου..σ’ αυτά που έχεις φανταστεί και ονειρευτεί..

«Χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά»..το λες και το ξαναλές μέχρι να το πιστέψεις..έστω και για λίγο..όχι για σένα αλλά για τους άλλους…για να κάνεις χαρούμενους όσους είναι κοντά σου..τα άτομα αυτά –λίγα ή πολλά- που νιώθουν, στέκονται, ελπίζουν και ονειρεύονται μαζί σου..που σπατάλησαν λίγο απ’ το χρόνο τους για σένα..που βγήκαν λίγο απ’ τη δική τους ζωή για να μπουν στα δικά σου ερείπια για να σε βγάλουν από εκεί..για αυτούς που ένα βλέμμα, μια λέξη αρκεί..που παρά τις διαφορετικές σας νοοτροπίες υπάρχουν κοινοί κώδικες επικοινωνίας..υπόγειοι διάλογοι..

 «‘’Μην αφήνεσαι να σε κυριεύει ο συναισθηματισμός’’ / ‘’γίνε σκληρή..ψυχρή.. πάγωσε’’» μου είπαν..και γω έρχομαι να ρωτήσω : πως παγώνεις τα αισθήματα;; πως λες ‘’ευχαριστώ για όσα μου έδωσες αλλά δεν θέλω άλλα’’;; Ποιό στο καλό είναι αυτό το μαγικό κουμπί που κλειδώνει τις μνήμες, τις αναμνήσεις, τις σκέψεις, τις επιθυμίες σου;;

Πρέπει να βάλεις τάξη… το ίδιο και εγώ..πρέπει να σκεφτείς..τώρα κατάλαβα πως πρέπει και εγώ..γιατί το παραμύθι μου δεν έχει δράκους, πριγκίπισσες, βασιλιάδες και αστερόσκονη .. έχει ανάγκη από αλλαγές.. «Για να αλλάξεις πρέπει να προχωρήσεις» λένε.. μόνο που δεν προσδιορίζουν προς τα πού…γιατί η αλλαγή έχει πολλές κατευθύνσεις.. Προσωπικά το είπα και θα το ξαναπώ..κι ας μην με ακούει κανείς.. Το να προχωρήσεις δεν σημαίνει πάντα να πας τα βήματά σου μπροστά..αλλά να τα φέρεις λίγο πίσω..να βρεις αυτόν και αυτά που άφησες πίσω και να τα ξαναφέρεις μπροστά..ώστε να τα εξελίξετε μαζί..όσο δύσκολο και μάταιο κι αν φαίνεται..

Ναι λοιπόν.. «Χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά»..για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας..για αυτά που ζήσαμε, ζούμε και θα ζήσουμε..για αυτά που πραγματώσαμε, πραγματώνουμε και θα πραγματώσουμε..μα πάνω απ’ όλα «Χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά» για αυτούς που αγαπήσαμε, αγαπάμε και θα συνεχίσουμε να αγαπάμε..για αυτούς που δεν πλαισιώνουν απλά τις ζωές μας αλλά τις χρωματίζουν..τις δίνουν νόημα και περιεχόμενο..τις δίνουν την ζάχαρη που λείπει….